Warning: The magic method Vc_Manager::__wakeup() must have public visibility in /customers/c/b/d/mindwalker.nl/httpd.www/wp-content/plugins/js_composer/include/classes/core/class-vc-manager.php on line 203 Warning: The magic method BridgeQodeWelcomePage::__wakeup() must have public visibility in /customers/c/b/d/mindwalker.nl/httpd.www/wp-content/themes/bridge/framework/lib/qode.welcome.page.php on line 43 Warning: The magic method Bridge\Shortcodes\Lib\ShortcodeLoader::__wakeup() must have public visibility in /customers/c/b/d/mindwalker.nl/httpd.www/wp-content/plugins/bridge-core/modules/shortcodes/lib/shortcode-loader.php on line 27 In de natuur ben ik gelukkig - Wandelcoach in Amsterdam en omgeving

In de natuur ben ik gelukkig

Dat is nogal wat om dat zo zwart op wit neer te zetten. Ik heb het eigenlijk altijd al geweten maar ik heb er nooit uitgebreid bij stil gestaan. Sinds kort realiseer ik het me pas echt dat ik gelukkig ben in de natuur. Waarom nu, denk je misschien. Heb jij de documentaire My Octopus Teacher op Netflix gezien? Ja? Dan snap je het volgende vast. En zo nee? Een enorme aanrader om te gaan kijken!

Tijdens het zien van deze documentaire genoot ik intens van de beelden, de band van filmmaker Craig Foster, met wat hij ‘het zeebos’ noemt en de wezens die hier leven, in het bijzonder de inktvis die hij een jaar lang dagelijks volgt. Foster had het gevoel geen toeschouwer te zijn maar onderdeel uit te maken van het leven van die bijzondere plek, het kelpbos voor de kust van Zuid-Afrika.

Mijn gedachten dwaalden in de periode na het zien van de documentaire al snel af naar mijn eigen ervaringen in de onderwaterwereld. Ik heb op verschillende plekken gesnorkeld. In Mexico, Zanzibar, Sint-Maarten en Egypte. Het lijkt dan wel of je afgesloten bent van de buitenwereld. De rust, de stilte en de schoonheid van het koraal en de vissen en andere zeedieren; het is heel bijzonder en fascinerend.

De ene na de andere herinnering aan gelukmomentjes in de natuur komen sindsdien naar boven.
Voor de eerste keer een paar dagen op trekking in het oerwoud van Thailand en dan ook nog eens een slang zien. Het was er weliswaar maar één en dan ook nog eens een heel klein dun gifgroene slangetje, ik was door het dolle heen. De Vogelspinnen, gifkikkers, schorpioenen en brulapen die ik zag in de jungle van Suriname. Op safari in Afrika en dan de eerste olifant of leeuw zien. De mangroves in Venezuela (met zeepaardjes). De bijzondere vogels in Senegal. Een andere ontmoeting met een slang in Maleisië.

Deze laatste ontmoeting verdient wel een iets uitgebreider verhaal vind ik. Ik liep in mijn eentje van een waterval terug naar ons kamp dat daar in de buurt was. Ik loop graag alleen, in stilte. Opeens viel er iets uit een boom een meter voor mijn voeten. Een grote zwarte slang die heel relaxed voor mij langs van het pad de jungle in bewoog. Ik vond het geweldig….. Terug in het kamp trokken de gidsen lichtelijk wit weg bij mijn verhaal en vroegen mij de slang aan te wijzen op een poster met slangen die daar voorkomen. “Deze is het”, zei ik, “alleen had hij niet zo’n opgezette hals”. Toen raakten de gidsen behoorlijk in paniek. Het bleek namelijk een zwarte cobra te zijn. De opgezette hals heeft hij alleen als hij zich bedreigd voelt en wil aanvallen… Achteraf een super mooi verhaal maar ik ben toch wel blij dat hij voor mijn voeten viel en niet in mijn nek.😉

Maar de allermooiste ervaring blijft toch wel de zoektocht naar de berggorilla’s in Oeganda. We gingen met zonsopgang de jungle in op weg naar de plek waar de gorilla’s de dag daarvoor waren gezien. Vanaf die plek werden de sporen gevolg. Het was een pittige tocht door het oerwoud maar uiteindelijk na zo’n uurtje of vijf werd de groep door de spoorzoekers gesignaleerd. Heel voorzichtig benaderden we de groep (voor vertrek hadden we instructies gekregen hoe je te gedragen). Na een paar minuten werd duidelijk dat de leider van de groep, de zilverrug, onze aanwezigheid had geaccepteerd en we mochten een uur lang blijven. Eén van de gorilla’s kwam ons imponeren. Hij kwam hard op ons afgerend en bleef een meter voor ons op zijn achterpoten staan om even te laten merken dat hij de baas was. De rest ging onverschrokken verder met waar ze mee bezig waren: luieren, vlooien, eten, en de kleintjes bleven lekker spelen. Wauw! Ken je dat gevoel dat je bijna gaat huilen omdat iets zoooo ontroerend mooi is? Nou dat gevoel heb ik daar gehad! Het gevoel van intens gelukkig zijn…..

Ook al kennen we in Nederland geen oerwoud met exotische dieren, ik kan ook intens genieten van ónze prachtige, veelzijdige natuur en de dieren die daarin leven. Ik word nog steeds blij van het zien van een eekhoorn, een hert of één van de vele mooie vogels die in ons land voorkomen.

Dat mijn werk buiten plaatsvindt, in de natuur is geen toeval. Ik voel me thuis in de natuur. In de natuur ben ik gelukkig!

 

Geen reactie's

Geef een reactie